WIELKI CZWARTEK – 2 KWIETNIA 2026 r.

16.30 – (Przęsocin) – Sakrament pokuty i pojednania

17.00 – (Przęsocin) – Msza św. Wieczerzy Pańskiej

18.00 – 18.45 – Sakrament pokuty i pojednania

19.00 – Msza św. Wieczerzy Pańskiej

Sakrament pokuty i pojednania – po zakończeniu liturgii do godz. 21.00

Adoracja Najświętszego Sakramentu w Ciemnicy do godz. 22.00

WIELKI PIĄTEK – 3 kwietnia 2026 r.

Adoracja Najświętszego Sakramentu w Ciemnicy od godz. 8.00

Sakrament pokuty i pojednania od godz. 9.00 – 10.00

14.30 – Droga Krzyżowa i Nowenna przed Świętem Miłosierdzia

16.30 – (Przęsocin) – Droga Krzyżowa

17.00 – (Przęsocin) – Liturgia Męki Pańskiej

Przęsocin – Adoracja Najśw. Sakramentu w Grobie Pańskim do godz. 22.00

18.00 – 18.45 – Sakrament pokuty i pojednania

19.00 – Liturgia Męki Pańskiej

Sakrament pokuty i pojednania – po zakończeniu liturgii do godz. 21.00

Adoracja Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim do godz. 22.00

WIELKA SOBOTA – 4 kwietnia 2026 r.

Adoracja Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim od godz. 8.00

10.00 – 14.30 – Poświęcenie pokarmów na stół Wielkanocny (co pół godziny)

15.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia i Nowenna przed Świętem Miłosierdzia

18.00 – 18.45 – Sakrament pokuty i pojednania

19.00 – Wigilia Paschalna

12.00 – (Przęsocin) – Poświęcenie pokarmów na stół Wielkanocny

Przęsocin – Adoracja Najśw. Sakramentu w Grobie Pańskim od godz. 8.00 do godz. 15.00

NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA

6.00 – Procesja Rezurekcyjna i Msza św. o świcie

7.30 – (Przęsocin) – Procesja Rezurekcyjna i Msza św. o świcie

Szczegóły

Kategoria: ogłoszenia parafialne

Odsłon: 528

1. Dzisiejsza Niedziela Palmowa wprowadza nas w tajemnicę Wielkiego Tygodnia. Tak jak Pan Jezus wszedł do Jerozolimy, tak przychodzi dziś do każdego z nas. Podczas wszystkich Mszy św. ma miejsce obrzęd błogosławienia palm.
2. W poniedziałek po wieczornej Mszy św. zapraszam chętnych do przygotowania Ciemnicy i Grobu Pańskiego.
3. W środę – pierwszą środę miesiąca, zmiana tajemnic Żywego Różańca. Zapraszam wszystkich Czcicieli Żywego Różańca na Nowennę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy o godz. 17.45, po niej na Mszę św. i adorację Najświętszego Sakramentu z modlitwą różańcową.
4. Wielki Tydzień przeżyjmy jako ludzie wierzący: godnie i po chrześcijańsku. Niech święty czas: Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielka Sobota będą dniami szczególnego zagłębiania się w misterium paschalne. Liturgie w naszej parafii: Wielki Czwartek – Msza św. Wieczerzy Pańskiej o godz. 19.00, w Przęsocinie o godz. 17.00; Wielki Piątek – Liturgia Męki Pańskiej o godz. 19.00, w Przęsocinie o godz. 17.00; Wielka Sobota – Wigilia Paschalna o godz. 19.00.
5. Poświęcenie pokarmów na stół Wielkanocny w Wielką Sobotę od 10.00 do 14.30, w Przęsocinie o godz.. 12.00.
6. W Niedzielę Zmartwychwstania - Procesja Rezurekcyjna i Msza św. o świcie o godz. 6.00, w Przęsocinie o godz. 7.30. W tym dniu nie będzie Mszy św. o godz. 8.00 i 9.45.
7. Plan sakramentu pokuty i pojednania oraz adoracji w czasie Triduum wypisany jest na plakatach i zamieszczony na stronie internetowej.
8. Nasza parafialna Caritas rozprowadza przy wyjściu z kościoła wielkanocne świece i baranki oraz palmy.
9. Ofiary na kwiaty do Grobu Pańskiego można składać jeszcze dziś do skarbony przy wyjściu z kościoła.
10. Zachęcam do czytania prasy katolickiej. Do nabycia są tygodniki: Niedziela, Gość niedzielny oraz Mały Gość niedzielny.
11. Serdecznie dziękuję za złożone ofiary na potrzeby naszej wspólnoty parafialnej.
12. Solenizantom i jubilatom nadchodzącego tygodnia, składam najserdeczniejsze życzenia błogosławieństwa Bożego i wstawiennictwa św. Faustyny.
13. W tym tygodniu odeszła z naszej wspólnoty śp. Elżbieta. Ją i zmarłych parafian polećmy miłosierdziu Bożemu: Dobry Jezu, a nasz Panie, daj im wieczne spoczywanie…

                             Święta Faustyno – módl się za nami!

                                                                                                                           Ks. Julian Głowacki

Szczegóły

Kategoria: ogłoszenia parafialne

Odsłon: 286

Dzisiaj to jest 27 marca 2026 roku odbyła się uroczysta Droga Krzyżowa, która przeszłą ulicami parafii. W procesyjnym pochodzie wierni przenieśli Krzyż w asyście osób oświetlających drogę lampionami i lampami. Przy każdej stacji niosący Krzyż zmieniali się. Jako pierwsi Krzyż ponieśli ojcowie. Następne były mamy, potem dzieci i następne grupy. Każdy mógł o ile czuł taką potrzebę wziąć przygotowany krzyż i w ten sposób zmierzyć się z trudnościami. 

Uroczystość piękna i dająca możliwość poczucia Wspólnoty. Poczucia, że nas, wierzących jest sporo. Jest być może więcej niż się wielu z nas wydawało. Każda stacja miała swój tekst, a odczytywały go osoby, które się zgłosiły do tej roli. Dało to jeszcze większe poczucie więzi i wspólnoty: nie tylko razem dźwigamy krzyż, ale razem czytamy i rozważamy słowa rozważań drogi krzyżowej.  

Po zakońćzonej Drodze Krzyżowej uczestnicy zanieśli znicze pod zainstalowany w dniu 25 marca nowy krzyż misyjny. W ten sposób połączone zostały dwie uroczystkości a nowy Krzyż Misyjny został dodatkowo pięknie oświetlony.

Szczegóły

Kategoria: ogłoszenia parafialne

Odsłon: 145

W tym dniu według Ewangelii Archanioł Gabriel przyszedł do Marii. Maria Matka Jezusa, Miriam bat Joahim. Dziewczyna, w zasadzie dziewczynka między 12 i 15 rokiem życia. Zwiastowanie zakończyło się według tradycji w grocie Zwiastowania. Teraz jest tam wybudowana przepiękna świątynia.

Wielopoziomowa, gdzie w najniższym poziomie (i dlaczego to nie dziwi) jest właśnie ta grota. Powyżej jest poziom, gdzie procesje kończą swoje odprowadzanie postumentu Maryi. Jeszcze wyżej jest wielka i piękna świątynia na której murach są zaprezentowane wizerunki Marii dla każdego kraju i narodu.

Jednak według Ewangelii Apokryficznych pierwsze spotkanie Marii z Archaniołem Gabrielem miało miejsce nieopodal przy źródełku. Nic dziwnego że kilkunastoletnia dziewczyna przestraszyła się przy nabieraniu wody wizerunku obcej istoty. I mimo, że Archanioł Gabriel sprawiał bezpieczne i pozytywne wrażenie jednak mogła po prostu się przestraszyć i uciekła.

Źródełko do dzisiaj bije i do dzisiaj jest otoczone czcią. Nad źródełkiem wybudowana jest cerkiew, a na placu przed nią można podziwiać przepiękne polichromie z wizerunkami ikon przedstawiających Matkę Boską.

W parafii Św. Siostry Faustyny Kowalskiej w dniu 25 marca 2026 roku było również święto. Zainstalowany został nowy Krzyż Misyjny. Była to potrójna uroczystość bo i święto zwiastowania, święto związane z instalacją krzyża ale również ostatni dzień rekolekcji parafialnych. Stąd zgromadziło się sporo wiernych, którzy pomimo wiosennego chłodu dzielnie dotrwali do końca całej uroczystości. 

Szczegóły

Kategoria: ogłoszenia parafialne

Odsłon: 119

Drodzy Siostry i Bracia,

W 5. Niedzielę Wielkiego Postu Ewangelia czytana w liturgii przenosi nas do Betanii. To tam, niespełna dwa tygodnie przed swoją śmiercią w Wielki Piątek, Pan Jezus – z ogromną mocą i przejrzystością – objawia nam dziś jej sens. Jezus umrze po to, aby Łazarz mógł otrzymać życie. Łazarz wychodzi z grobu, a Jezus zajmuje jego miejsce. Ewangelia opisuje grób Łazarza analogiczne do grobu Jezusa: „była to pieczara, a na niej spoczywał kamień”.

Śmierć Jezusa jest ceną życia, które wrócone jest Łazarzowi. Więcej: śmierć Jezusa jest ceną życia, które wrócone jest każdej i każdemu z nas. Ta cena mówi nam o największej miłości: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15, 13). Dlatego też ta cena kryje w sobie niezwykłą moc zobowiązania: by ją uszanować, by jej nie podeptać, by jej nie zlekceważyć! Chrystus nie zgadza się na naszą śmierć – nawet jeśli do niej dopuszcza (tak, jak dopuścił do śmierci swego przyjaciela), nie godzi się na to, byśmy w niej trwali! Taka jest dyscyplina Bożego działania i odkupienia: nasz Pan nie chroni nas magicznie od duchowej śmierci (jaką jest grzech); ile razy jednak ją wybieramy, tyle razy jest gotów nas z niej wyprowadzić. Nie godzi się na nasze trwanie w śmierci! A kto trwa śmierci? Jasnej odpowiedzi udziela nam św. Jan w swoim Pierwszym Liście: „KTO NIE MIŁUJE, TRWA W ŚMIERCI” (1 J 3, 14). Zauważmy: Słowo nie mówi tu jedynie o nienawiści. Mówi o „braku miłości”, a więc także o obojętności, bierności, braku zainteresowania, znieczulicy.

Jednym z takich śmiertelnych deficytów miłości, był (i niestety ciągle jeszcze pozostaje) ANTYSEMITYZM. Ale i z tej „śmierci” wyprowadził (i wyprowadza) nas Pan – szczególnie w ciągu ostatnich 60 lat – dzięki wydarzeniom, które czujemy się zobowiązani wszystkim nam przypomnieć.

13 kwietnia br. minie czterdzieści lat od dnia, gdy biskup Rzymu, następca św. Piotra, po raz pierwszy od czasów apostolskich przekroczył próg żydowskiego domu modlitwy. Tamtego wiosennego wieczoru, po serdecznym wzajemnym uścisku z głównym rabinem Rzymu Elio Toaffa, św. Jan Paweł II wszedł do rzymskiej synagogi w uroczystej procesji przy śpiewie psalmu 150: „Alleluja! Chwalcie Boga w Jego świątyni, chwalcie Go na firmamencie, gdzie jaśnieje moc Jego!”. „Od dawna myślałem o tej wizycie…” – wyznał papież, witając się z żydowską wspólnotą.

Tamto spotkanie czterdzieści lat temu nie byłoby możliwe, gdyby nie inne wydarzenie, którego wagę trudno dziś przecenić. Miało ono miejsce dwadzieścia lat wcześniej.

28 października 1965 r. Sobór Watykański II przyjął deklarację „Nostra aetate” („W naszych czasach”), mówiącą o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. Znalazły się w niej słowa, które stały się punktem zwrotnym w stosunkach między Kościołem katolickim a Żydami i judaizmem. Do nich właśnie odniósł się św. Jan Paweł II w swoim przemówieniu w rzymskiej synagodze. Przypomnijmy dziś jego słowa.

„Po pierwsze, Kościół Chrystusowy odkrywa swoją więź z judaizmem, wgłębiając się we własną tajemnicę. Religia żydowska nie jest dla naszej religii zewnętrzna, lecz w pewien sposób wewnętrzna. Mamy zatem z nią relacje, jakich nie mamy z żadną inną religią. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i w pewien sposób, można by powiedzieć, naszymi starszymi braćmi”.

Słychać tu echo słów apostoła Pawła z Listu do Rzymian, gdzie mowa jest o „dzikich gałązkach oliwnych”, czyli poganach, „wszczepionych w szlachetną oliwkę”, którą są Żydzi żyjący w przymierzu z Bogiem. Kościół „czerpie pokarm z korzenia tej szlachetnej oliwki”. Do Pawłowej metafory drzewa oliwnego odwoływać się będą wielokrotnie kolejni papieże, podkreślając jej aktualność. „Odkryliśmy na nowo, że naród żydowski jest dla nas wciąż świętym korzeniem, z którego wyrósł Jezus” – przypomniał papież Franciszek. A konieczność odczytywania nauki Jezusa i Jego uczniów „w perspektywie żydowskiej, w kontekście żywej tradycji Izraela” potwierdziła Stolica Apostolska.

Drugim problemem, na który zwrócił uwagę św. Jan Paweł II w czasie swego przemówienia w rzymskiej synagodze, jest obciążanie Żydów zbiorową odpowiedzialnością za śmierć Chrystusa: „Żydom jako narodowi nie można przypisywać żadnej dziedzicznej ani zbiorowej winy za to, co popełniono podczas męki Jezusa” – przywołał papież słowa soborowej deklaracji. Potępić należy wszelkie akty dyskryminacji i prześladowań Żydów, które przez wieki miały miejsce w związku z tym oskarżeniem.

Warto przypomnieć, że Katechizm Kościoła Katolickiego, powtarzając za Soborem Trydenckim, naucza jednoznacznie: „Kościół nie waha się przypisać chrześcijanom największej odpowiedzialności za mękę Jezusa, którą zbyt często obciążali jedynie Żydów. (…) Trzeba uznać, że nasza wina jest w tym przypadku większa niż Żydów. Oni bowiem, według świadectwa Apostoła, nie ukrzyżowaliby Pana chwały (1 Kor 2,8), gdyby Go poznali. (…) Ukrzyżowałeś Go i krzyżujesz nadal przez upodobanie w wadach i grzechach” (KKK 598).

W swoim wystąpieniu papież radykalnie sprzeciwił się przedstawianiu Żydów jako „odrzuconych albo przeklętych”. Przez ponad półtora tysiąca lat treści te, obecne w katolickim nauczaniu i błędnej interpretacji Pisma Świętego, kształtowały postawy chrześcijan, przyczyniając się do nienawiści, prześladowań i manifestacji antysemityzmu. Powinniśmy pamiętać, że Kościół katolicki stwierdza dziś jednoznacznie: Żydzi są nadal umiłowani przez Boga, który wezwał ich nieodwołalnym powołaniem. Bóg bowiem, wierny swym obietnicom, nie odwołał Pierwszego Przymierza. Izrael pozostaje nadal narodem wybranym.

W 1997 r., mówiąc o korzeniach antyjudaizmu w środowisku chrześcijańskim, św. Jan Paweł II nazwał trwanie Izraela „faktem nadprzyrodzonym”. „Ten lud trwa na przekór i wbrew wszystkiemu dlatego, że jest ludem Przymierza” – stwierdził papież. Powrót do źródeł i teologiczna refleksja nad tajemnicą trwania Izraela, podjęta w XX wieku – szczególnie wobec straszliwej tragedii Szoah (Zagłady), jaka dokonała się w Europie – zaowocowały nowym, zakorzenionym w apostolskiej tradycji nauczaniem Kościoła o Żydach i judaizmie.

Zainspirowana soborową deklaracją refleksja Kościoła ukazuje coraz wyraźniej więzi łączące Żydów i chrześcijan.  Są nimi szczególnie: cześć dla Słowa Bożego, modlitwa i liturgia, a także mesjańska nadzieja przyszłości. Bo „gdy lud Boży Starego i Nowego Przymierza rozważa przyszłość, zmierza on – nawet jeśli wychodzi z dwu różnych punktów widzenia – ku analogicznym celom: przybyciu lub powrotowi Mesjasza”. Nawiązując do wspólnej nadziei eschatologicznej, św. Jan Paweł II powiedział: „Przymierze Nowe odnajduje w Starym swoje korzenie. O ile zaś Stare może odnaleźć w Nowym swe spełnienie, to jest oczywiście sprawą Ducha Świętego. My, ludzie, staramy się temu tylko nie przeszkadzać.”

Rocznica papieskiej wizyty w rzymskiej synagodze przypadnie nazajutrz po zakończeniu Oktawy Wielkanocy. W tym roku zarówno wyznawcy Judaizmu,  jak i chrześcijanie świętują Paschę w tym samym czasie. To okazja, by przypomnieć sobie o żydowskich korzeniach chrześcijańskiej liturgii.

Św. Jan Paweł II podkreślał, że te „korzenie należy jeszcze głębiej poznać; szczególnie muszą je lepiej poznać i docenić wierni”, ponieważ „wzięcie pod uwagę wiary i życia religijnego narodu żydowskiego, tak jak są one wyznawane i przeżywane współcześnie”, może nam pomóc w lepszym zrozumieniu życia Kościoła.

W wielu miejscowościach – nieraz tuż obok nas, czasem nieco dalej – znajdują się ocalałe z wojennej zawieruchy synagogi. W większości z nich nie rozbrzmiewa już dziś głos radosnej szabatowej modlitwy. Są jednak i takie, które tętnią religijnym życiem. Podążając śladem św. Jana Pawła II, odwiedźmy 13 kwietnia synagogę. Wspomnijmy mężczyzn i kobiety, których modlitwami przez wieki nasiąkały mury bożnic. A tam, gdzie jest to możliwe, spotkajmy się z żydowskimi siostrami i braćmi. Pamiętając, że zawsze modlimy się za nich w liturgii wielkopiątkowej, prosząc Boga, aby lud, który On jako pierwszy nabył na własność, „wzrastał w wierności Jego przymierzu” i mógł „osiągnąć pełnię odkupienia”. Bo „nie ma żadnych wątpliwości, że Żydzi są uczestnikami Bożego zbawienia, ale jak to może być możliwe bez wyraźnego wyznawania Chrystusa – jest i pozostanie niezgłębioną tajemnicą Bożą”.

Niech nas wspiera swoją modlitwą Maryja, Matka naszego Pana, „Wybrana Córka Izraela”.

Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 404. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.

Warszawa, 12 marca 2026 roku

Szczegóły

Kategoria: ogłoszenia parafialne

Odsłon: 120

Niedziela 22 marca 2026 r.

Godz. 8.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 9.45 (Przęsocin) – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 11.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 12.30 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 17.15 – Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym

Godz. 18.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Poniedziałek 23 marca 2026 r.

Godz. 10.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 17.00 (Przęsocin) – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 18.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

Godz. 19.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Wtorek 24 marca 2026 r.

Godz. 10.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 17.00 (Przęsocin) – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 18.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

Godz. 19.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Środa 25 marca 2026 r.

Godz. 10.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 17.00 (Przęsocin) – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Godz. 18.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

Godz. 19.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

Szczegóły

Kategoria: ogłoszenia parafialne

Odsłon: 159